Waar staat de data van onze digitale diensten? Wie heeft er toegang toe? Hebben we daar zeggenschap over? Onder welk recht valt dit? Deze vragen werden dit jaar actueler door internationale ontwikkelingen. Ook initiatiefnemers stellen kritische vragen. We zien de positieve kanten van AI voor slimme en impactvolle toepassingen, maar willen er ook meer grip op krijgen.
Data soevereiniteit
Niemand die precies weet hoe AI de wereld aan het veranderen is. Dat het gebruik ervan een enorme impact heeft op energie- en watergebruik staat buiten kijf. Just Enough geeft zicht op ontluisterende cijfers. Vorig jaar werd geschat dat ChatGPT 1 TWh kostte. En om alle servers koel te houden, is meer dan 2 miljard liter water nodig. De Wereldbank schat dat In het mondiale zuiden tussen de 150 en 430 miljoen mensen onder twijfelachtige arbeidsomstandigheden digitale werkzaamheden verrichten om AI draaiende te houden. En als het gaat om data soevereiniteit: veel AI diensten zijn (nog) gratis, wat gebeurt er met alle gegevens en informatie?
Slim gebruik
De duurzaamheidsbeweging zet AI in voor slimme toepassingen. Zo zet Materiom, AI in om de ontwikkeling en toepassing van biobased materialen te stimuleren. Mejor Technologies is een start-up die met algoritmes en AI, Luci & Chris, natuurbranden in voorstadia opspoort en helpt te voorkomen.
Data als onbekende vervuiler
Elke onnodige e-mail, die niet wordt opgeslagen of verstuurd, bespaart 2,3 liter CO2. Elke gigabyte minder in de Cloud scheelt elk jaar 379 liter CO2. Datagebruik is een sluipmoordenaar, een zeer grote bron van CO2 uitstoot, groter dan de luchtvaart. Data als onbekende vervuiler heeft een installatie gebouwd, die de gevolgen van datagebruik voor organisaties zichtbaar maakt en handvatten geeft ter beperking. Hiermee worden mensen meer bewust, waardoor hopelijk het gedrag verandert.
Delen
